Dalmışım öyle çok uzaklara Camlar mı buğulu yoksa gözlerim mi bilmiyorum Ellerimden ucu yırtık foroğraflarım Anılar beliriyor belli belirsiz Hırçın dalgaların vurduğu gibi Kamçılıyor tüm benliğimi hatıralarım...
Dalmışım öyle çok uzaklara Derken bir satıcı geçiyor vurdumduymaz Elimden tutup götürüyor küçüklüğüme Ahmet amcayı hatırlıyorum apansız Ve Osman'ı ve Fatma'yı ve ve ve...
Dalmışım öyle çok uzalara sanki gökkuşağına tutup saracağım bağrıma Karanlık dünyama renk katsın diye belki Titriyor ellerim süzülen gözyaşıma dokunurken Gökkuşağı kayboluyor yine yağmur yüklü bulutlar...
Dalmışım öyle çok uzaklara Birden rüzgar esiyor inadına üfül üfül Kokusunu getirmiş sanki sevdiklerimin İçime çekiyorum hasretle derin derin Dünya yıkılsa umrumda değil misali...
Dalmışım öyle çok uzaklara Gardiyan kesiliyor duvarlar başıma İzin yok diyorlar sanki ötelere Bırakın diye yumruklarımı sıkıyorum biçare Yudumluyorum acılarımı kayıtsızca...
