Kül kedisinin hikayesini hepiniz az çok bilirsiniz. Hani şu kimilerinin saçma bulduğu, kimilerinin komik bulduğu, kimilerinin de çok gerçekçi bulduğu hikaye, saat 12:00'da prenses iken eski haline ve hayatına dönen efsanevi kahraman. Diyebilirsiniz ki çöp kedisi ile ne alakası var bunun, haklısınız sadece kelime benzerliği var gibi aslında ama yine de yazıyı okuyunca benzerlikleri göreceksiniz. Bizim buralarda çöp günleri olur, yani belediyenin halkın çöplerini aldığı özel günler. İşte o günler gelmeden önceki gece her zamankinden farklı bir gece olur kediler için. Gece karanlık yüzünü göstermeye başlayıp, halk çöplerini evlerinin önüne çıkarmaya başlayınca, çöp kedileri için gece saat 12:00 olmasa da muayyen bir vakit tayin edilmiş olur. Kimsenin önemsemediği, gün ışığının uğramadığı mekanlardan birer birer çıkıp hedeflerine doğru yürüyen onlarca kedi ehl-i tefekkürlerce önemsenecek bir hale bürünür. Belki o anda onlar mutluluğa kanat açamıyorlardır ama şuna inanıyorum ki mutluluğa kuyruk sallıyorlardır. Birçoğumuzun çöp yerine koyduğu şeyler onlar için rızık olur, biz onlara metruk gözüyle bakarken kediler nimet gözüyle bakar. Kimisi utangaç bir edayla kimseye görünmeden yanaşır pis kokulu poşetlere sanki eli yüz kirlenmiş çöpleri karıştıran öksüz çocuklar gibi, bir çıtırtı duydu mu kaybolur görünmeyeyim diye sanki ar duyar gibi. Belki bazıları yavrularına birşeyler götürme endişesi ile cesurca yaklaşmaktadır poşetlere, insanların duyarsızlığına karşı oluşan hıncını poşetlerden çıkarır ve paramparça eder biz anlamasakta. Hayat devam etmekte ve zaman su gibi akıp geçmektedir, eğlenmeye fırsat yoktur çöp kamyonlarına belki sayıp sövmekte bazıları, biraz daha geç gelsene der gibi. Farklı bir tahayyül oldu belki ama olma ihtimali de göz ardı edilmemeli bence.
Eğer doğruysa anlatılan bir kıssada şöyle denmekte idi:
"Yüce bir zat yanında talebesi ile yolculuk ederken yoldan geçmekte olan köpeğe bakar ve: "işte bu benim mürşidim der," talebe ise, "aman hocam köpekten mürşid olur mu hiç" der. Hoca "Olur tabii, geçenlerde ona bakarak bir yanlışımı düzelttim" der. İşte biz zor anlasak da hiç anlamasak da yaşam devam etmekte ve Yüce Mevlamızın bizlere buyurduğu üzere "Yeryüzünde, gezin, dolaşın ve ibret alın" cümlesi bize çok şey anlatmakta. Hiçbir şeyi boşa yaratmadığını, tüm canlıların kendi dilince Allah'ı zikrettiğini bilmiyor değiliz o halde gördüğümüz, yaşadığımız olayları tedebbür ve tefekkür edelim, duyarsız yaşamayalım. Siz bu yazıyı okurken çöp kedimiz saatleri saymakta, beklenen an gelinceye kadar kendisine verilen imkanı kullanmakta. Bir müslüman olarak çöpe, çöp kedisine, çevremize, kendimize bir kez daha bakalım ve tozlanan gönül aynamızı parlatalım inşaallah.
İlyas Uçar - Evvâh - Ebu Rudeyha 18.07.2008 - 00:05
